Βαγγέλης Αργύρης

«Η πρόσβαση των αγροτών στις επιδοτήσεις και το παγκάρι της εκκλησίας»

Το μεγάλο σκάνδαλο της μονής Βατοπαιδίου, έχει παραμέτρους που δυστυχώς δεν φτάνουν μόνο μέχρι την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και του κρατικού πλούτου, αλλά αγγίζουν και κοινωνικές ομάδες που βιώνουν έτσι κι αλλιώς τη δύσκολη σημερινή οικονομική συγκυρία.

Οι αγρότες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, που απορρέουν, αφ’ ενός μεν από την αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που τους αναγκάζει να περάσουν την ατραπό μιας απίστευτης γραφειοκρατίας για να εισπράξουν τις επιδοτήσεις τους, αφ’ ετέρου δε από τη συνεχιζόμενη αλματώδη αύξηση του κόστους παραγωγής, με ταυτόχρονη πτώση των τιμών πώλησης των προϊόντων τους και ραγδαία μείωση του εισοδήματός τους. 

Κύριος αίτιος των δεινών αυτών είναι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που η πολιτική της έγινε το «θερμοκήπιο» για την ανάπτυξη όχι της ελληνικής γεωργίας, αλλά για την ανάπτυξη πρακτικών ώστε τα χρήματα των αγροτών να πάνε στις τσέπες των καρτέλ, των μεσαζόντων, των μεγαλοεπιχειρηματιών, μηδέ εξαιρουμένης και της εκκλησίας και των Ιερών Μονών αυτής.

Και ενώ βλέπουμε ότι για να δικαιούται ο παραγωγός τις επιδοτήσεις του πρέπει να αφήσει τις δουλειές του, να τρέξει για τα χαρτιά, να πληρώσει προκαταβολικώς ένα αξιοσέβαστο ποσό, όταν έρθει η ώρα για να τις εισπράξει, η κυβέρνηση του βάζει ένα σωρό εμπόδια, τον καθυστερεί, τον αδικεί, τον ταλαιπωρεί.

Όταν όμως πρόκειται για το παγκάρι των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, όλα τα δεσμά της γραφειοκρατίας σπάνε, τα εμπόδια παραμερίζονται, ο δρόμος για τις επιδοτήσεις είναι ανοιχτός, δεν χρειάζεται να τρέχουν από υπηρεσία σε υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αφού η κυβέρνηση πάει μόνη της εκεί και λύνονται τα θέματα επί τόπου.

Αντί λοιπόν να έχουμε ένα κράτος και μια εκκλησία που να βρίσκεται κοντά στους αγρότες-πολίτες-πιστούς και να τους βοηθά να εισπράττουν αυτά που νομίμως δικαιούνται, βλέπουμε τη μεν εκκλησία να παίρνει παρανόμως τις εκτάσεις και τις επιδοτήσεις των αγροτών και την κυβέρνηση να ευλογεί.

Στη μόνη περίπτωση που τους θυμούνται, είναι όταν τους χρησιμοποιούν ως άλλοθι, προκειμένου να αποχαρακτηριστούν δασικές εκτάσεις και να εισπράξουν οι μονές τις επιδοτήσεις, με το επιχείρημα της βοσκής των «δικών τους» εκτάσεων από τους κτηνοτρόφους της περιοχής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα χρήματα που έλαβαν οι μονές το 2007, που αντιστοιχούν σε επιδοτήσεις για 350 νέους αγρότες. Τα χρήματα που πληρώνουν για τις αιτήσεις οι αγρότες κάθε χρόνο αντιστοιχούν σε 3.000 νέους αγρότες.

Που πάνε όλα αυτά; Στο σκοτεινό «παγκάρι» της Μονής Βατοπαιδίου και όχι μόνο, με Επιτροπή την ίδια την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.