Η αγορά των τροφίμων τον τελευταίο χρόνο σημαδεύτηκε διεθνώς από την κούρσα ανόδου των τιμών των δημητριακών.
Η μειωμένη παραγωγή των δημητριακών λόγω της ξηρασίας και των πλημμυρών από τις κλιματικές αλλαγές, αλλά και η χρήση μέρους της παραγωγής για την παραγωγή βιοκαυσίμων, είχε ως αποτέλεσμα την εκτίναξη των τιμών των δημητριακών.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρατηρεί, όπως αναφέρεται σε πρόσφατο ψήφισμά του, ότι «οι διεθνείς τιμές των σιτηρών αυξήθηκαν δραστικά τους τελευταίους μήνες και οι λιανικές τιμές των τροφίμων δεν συμβαδίζουν με το κόστος ζωής των πολιτών».
Προτρέπει δε τα Κράτη Μέλη να λάβουν ανάλογα μέτρα και μέριμνα για τον έλεγχο της ανησυχητικής κατάστασης και για τον έλεγχο της ασύδοτης συμπεριφοράς των μεγάλων αλυσίδων λιανικής πώλησης που αγοράζουν εξευτελιστικά φτηνά από τον παραγωγό και πωλούν ακριβά στον καταναλωτή.
Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις η ελληνική γεωργία βρίσκεται χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα τη μείωση του αγροτικού εισοδήματος, το αυξημένο κόστος παραγωγής, το έλλειμμα ισοζυγίου εισαγωγών – εξαγωγών, την απουσία ισχυρών Συνεταιριστικών Οργανώσεων, το απότομο φρένο στην ανάπτυξη της ζωικής παραγωγής και την αποστασιοποίηση των κατοίκων της υπαίθρου από το αγροτικό επάγγελμα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η- χωρίς προηγούμενη μελέτη-, προτροπή από την κυβέρνηση προς τους αγρότες να στραφούν στα βιοκαύσιμα πουλώντας αβάσιμες ελπίδες και δημιουργώντας αδιέξοδο στην κτηνοτροφία από την έλλειψη ζωοτροφών.
Στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα εάν συνεχιστεί η έλλειψη οράματος πολιτικών και σχεδιασμού τότε υποθηκεύουμε ευθέως το μέλλον της αγροτικής μας οικονομίας, ακόμη και αυτό της αυτάρκειας της χώρας μας σε τρόφιμα.
Πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή για την ανάπτυξη του αγροτικού μας τομέα, ανάμεσα σε μέτρα που δεν στρεβλώνουν τους κανόνες απελευθέρωσης του διεθνούς εμπορίου όπως επιβάλλονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και τη νέα ΚΑΠ και σε μέτρα που συνάδουν με τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας.
Ένα παράδειγμα που είναι και επίκαιρο είναι το κόστος των ζωοτροφών που καθιστά ασύμφορη την ενασχόληση με την κτηνοτροφία και πώς αυτό θα μπορούσε να ξεπεραστεί συνδυάζοντας τις δύο παραπάνω προϋποθέσεις.
Λόγω της εφαρμογής της νέας ΚΑΠ, τους κακούς χειρισμούς της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις, θα απελευθερωθούν μεγάλες εκτάσεις κυρίως με φυτά μεγάλης καλλιέργειας όπως βαμβάκι, καπνός και τεύτλα. Οι εκτάσεις αυτές μπορούν και πρέπει να καλλιεργηθούν με μεθόδους απόλυτα συμβατές με την προστασία του περιβάλλοντος, με Κώδικες Ορθής Γεωργικής Πρακτικής ή βιολογικής γεωργίας, να οδηγήσουν στην παραγωγή ζωοτροφών που θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και ιδιαίτερα της αιγοπροβατοτροφιας, λόγω της φέτας που είναι ένα προϊόν παγκόσμια γνωστό, επώνυμο και κατοχυρωμένο.
Συγχρόνως, ο μικρός γεωργικός κλήρος, η μικρή κτηνοτροφική μονάδα, οι ορεινοί όγκοι, οι ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες της χώρας μας, που στο συμβατικό μοντέλο της ποσοτικής γεωργίας αποτελούσαν μειονεκτήματα, τώρα, στην ποιοτική γεωργία, αποτελούν συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Με πυρήνα τη φέτα μπορούμε να χτίσουμε έναν κτηνοτροφικό τομέα δυναμικό, με προοπτική και μέλλον όπως αντίστοιχα συμβαίνει με το λάδι, που είναι το εθνικό μας προϊόν στον τομέα της φυτικής παραγωγής.
Το αντίστοιχο επομένως εθνικό μας προϊόν της ζωικής παραγωγής μπορεί να είναι η φέτα.
Σήμερα δε που τα θέματα περιβάλλοντος αρχίζουν να αποκτούν κεντρική θέση στη διαμόρφωση της αγροτικής πολιτικής, η αρμονική συνύπαρξη του περιβάλλοντος με την κτηνοτροφία φαντάζει σαν η σπουδαιότερη ευκαιρία για μια ύπαιθρο που εκτός από πηγή εξασφάλισης τροφίμων θα είναι και μια σπουδαία πηγή περιβαλλοντικών αγαθών.
Αυτή τη μεγάλη ευκαιρία η Ελλάδα την αξίζει, οφείλουμε να γίνει ο εθνικός μας στόχος.
