Βαγγέλης Αργύρης

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ξεκινήσω την ομιλία με μία πρώτη παρατήρηση.
Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι αυτό το Κοινοβούλιο, μ' αυτήν τη σύνθεση καλείται να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο που θεωρώ και εκτιμώ ότι μπορεί να πάει την Ελλάδα μπροστά.
Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι όλοι λέμε -και το λέμε σε όλους τους τόνους- ότι δεν πάει άλλο. Έχουμε ένα κράτος αναποτελεσματικό, κοστοβόρο, ένα κράτος που ουσιαστικά δημιουργεί τεράστια προβλήματα και φαίνεται η αδυναμία του αυτή τις τελευταίες ημέρες με τα γεγονότα που εξελίσσονται και όπως ανακοινώνονται στην εξεταστική επιτροπή. Θα πω ορισμένα πράγματα παρακάτω.
Γιατί ενώ όλοι έχουμε κάνει αυτή τη διαπίστωση -και δεν έχω καμμία σχέση με την ιατρική - έχουμε κάνει όλοι την κοινή διάγνωση ότι δεν πάει άλλο, ξαφνικά δεν έχουμε την ίδια πρόταση ή δεν συμμετέχουμε όλοι στην υπερψήφιση αυτού του νομοσχεδίου; Εγώ θα ήθελα να πιστέψω ότι ακόμα και όσοι συνάδελφοι και όσα κόμματα δεν ψηφίζουν αυτό το νομοσχέδιο, το κάνουν πάντα με γνώμονα ότι η δική τους πρόταση, η δική τους πολιτική είναι πολύ πιο κοντά στην επίλυση αυτών των προβλημάτων.
Θα ήθελα όμως να αναλύσω και να πω μια τρίτη παρατήρηση: Μήπως τελικά είναι αυτό για το οποίο μας κατηγορούν, ότι όλα τα κουκουλώνετε, όλα όσα έρχονται στο φως θέλετε να μη βγαίνουν στην επιφάνεια γιατί όλους λίγο-πολύ μας βολεύει αυτό το σύστημα; Μήπως τελικά είμαστε όλοι μέρος αυτού του προβλήματος; Εκτιμώ πως ναι. Και είμαστε μέρος αυτού του προβλήματος γιατί μας φοβίζει το καινούργιο. Δεν μπορεί από τη μια μεριά να κατηγορείς αυτό που έχεις ότι δεν κάνει, ότι δεν είναι εργαλείο  που μπορεί να σε οδηγήσει εκεί που θέλεις να πας στο μέλλον και ξαφνικά να μη συμμετέχεις σ' αυτό το καινούργιο που έρχεται.
Αυτό συνέβη μία φορά; Γιατί ξαφνικά όταν γίνονται μεγάλες ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές ανατροπές, όπως ήταν ο «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ», κάποια κόμματα δεν συμμετείχαν σ' αυτό;
Δηλαδή τελικά τι είναι αυτό που λέμε πρόοδος και συντήρηση; Πώς μπορούμε δηλαδή να διαχωρίσουμε όπως διαχωρίζουμε τις πτέρυγες της Βουλής, αριστερά, δεξιά;
Κάπως έτσι ξεκινάνε τα πράγματα. Από τη μια μεριά υπάρχει η πρόοδος, που δεν σε φοβίζει για το καινούργιο που έρχεται. Και πιθανά αυτό το καινούργιο που φτιάχνεις να το κάνεις και με λάθη που εντοπίζονται και σήμερα. Σημασία έχει να έχεις τη δύναμη του εντοπισμού αυτών των λαθών, να τα μετατρέπεις σε εργαλεία τα οποία θα σε εξυπηρετήσουν στη στρατηγική σου και την πολιτική.
Μια τέταρτη παρατήρηση που λίγο πολύ ειπώθηκε και λέγεται ακόμα και από συναδέλφους οι οποίοι θα υπερψηφίσουν τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ. «Εγώ θα ψηφίσω τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, είναι καλός ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, αλλά αν άλλαζε λίγο ο δήμος, αν άλλαζε και λίγο η έδρα, αν υπήρχε κι άλλη ονομασία...» Ενώ αποφασίζουμε με χαρακτηριστικά ενός εθνικού Κοινοβουλίου που ξεπερνά τις τοπικές αντιδράσεις, εμείς από την άλλη μεριά ερχόμαστε για να πούμε ακριβώς τι συμβαίνει σε τοπικό επίπεδο.
Έχουμε δίκιο; Η εκτίμησή μου είναι πως ναι. Γιατί έχουμε δίκιο; Γιατί υπάρχουν αντιδράσεις. Θα τις εκφράσουμε αυτές τις αντιδράσεις; Τι είμαστε εμείς εδώ πέρα; Είμαστε εντολοδόχοι αυτών των τοπικών κοινωνιών για να τις εκφράσουμε όσο γίνεται καλύτερα και να τις λάβουμε υπ' όψιν.
Και, κύριοι της πολιτικής ηγεσίας, πιθανά όταν σκέφτομαι να κάνω κριτική σε εσάς βάζω στο μυαλό μου: Αν ήμουν εγώ στη θέση τη δική σας θα έκανα ένα σχέδιο που θα προκαλούσε λιγότερες ή περισσότερες αντιδράσεις; Δεν μπορώ να τη δώσω την απάντηση. Πιθανά να έκανα ένα σχέδιο που να προκαλούσε πολύ περισσότερες αντιδράσεις και πολύ περισσότερα προβλήματα. Όμως έχετε τη δυνατότητα, αφού εσείς έχετε τη νομοθετική πρωτοβουλία, να μην αγνοήσετε αυτές τις αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες. Και η πρότασή μου είναι, αν είναι δυνατόν, να μπορέσουν οι τοπικές κοινωνίες, αφού έχουν εντοπιστεί όλα αυτά τα προβλήματα, να εκφραστούν κατά τη διαδικασία των εκλογών. Ξέρουμε λίγο-πολύ ποια είναι αυτά τα προβλήματα. Εσείς λέτε ότι το 90%, συμφωνεί η ΚΕΔΚΕ και συμφωνούμε όλοι. Και εδώ βέβαια υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα. Γι' αυτό εκτιμώ ότι θα ήταν το καλύτερο δυνατό.
Να μου επιτρέψετε και με την ιδιότητα του Προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών των Κομμάτων και του «Πόθεν Έσχες», να πω τα εξής: Χθες είχαμε μία δυσάρεστη ανακοίνωση και δήλωση από έναν πρώην συνάδελφό μας τον κ. Μαντέλη. Νοιώθω οργισμένος, νοιώθω ντροπή και ζητάω και συγγνώμη από τους ψηφοφόρους μου γιατί στο όνομα ενός πολιτικού φορέα και ενός πρώην συναδέλφου πιθανά να ενοχοποιούν και εμάς όλους. Γιατί ο κ. Μαντέλης αυτό έκανε.
Ο κ. Μαντέλης χθες ξέρετε τι είπε; Αυτό που ξέραμε, ότι χρηματίστηκε. Και το ξέραμε αυτό γιατί το έδειχναν οι λογαριασμοί. Είπε όμως «Κοιτάξτε να δείτε, εγώ πήρα λίγα. Υπάρχουν κι άλλα, ψάξτε να τα βρείτε». Κι αυτά τα άλλα είναι μοιρασμένα σε όλο το πολιτικό σύστημα.
Γι' αυτό λοιπόν χρειάζεται μια αντίδραση. Εγώ δεν ενοχοποιώ κανέναν. Εγώ ερμηνεύω τη δήλωση του κ. Μαντέλη και πιθανά αυτή η δήλωση ήδη από σήμερα το πρωί είναι σε όλα τα κανάλια και εκφράζεται με την εξής τακτική: Λίγα είναι αυτά που πήρε ο Μαντέλης. Τα πολλά δεν τα έχουμε βρει ακόμα και είναι μοιρασμένα στο πολιτικό σύστημα.
Γι' αυτό, λοιπόν, λέω το εξής: Ο κ. Μαντέλης μπορεί να τιμωρηθεί με νόμο που ψηφίσαμε πριν από λίγο. Εγώ δεν είμαι νομικός. Και επειδή πιστεύω ότι η λύση είναι εδώ, μέσα στο Κοινοβούλιο, ο προχθεσινός νόμος λέει ότι όποιος αποκρύπτει από το «Πόθεν Έσχες» στοιχεία, τότε τιμωρείται. Ο κ. Μαντέλης απέκρυψε στοιχεία. Έδωσα εντολή στις υπηρεσίες του «Πόθεν Έσχες» να μου φέρουν τις δηλώσεις και το «Πόθεν Έσχες» του κ. Μαντέλη όλων των που έχει υποβάλει στη Βουλή.
Ο κ. Μαντέλης, λοιπόν, δεν έχει δηλώσει αυτά τα οποία ο ίδιος δήλωσε ότι πήρε. Άρα, απέκρυψε στοιχεία στο «πόθεν έσχες».
Αυτό ακριβώς δείχνει ότι, η δύναμη είναι εδώ μέσα σε εμάς, στους εντολοδόχους του ελληνικού λαού. Εμείς μπορούμε να πάρουμε τις αποφάσεις, για να εξυγιανθούμε, να αυτοκαθαρθούμε, για να μπορούμε να ξαναβγούμε στην κοινωνία. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι σε λίγο δεν θα μπορούμε να βγούμε και να απευθυνθούμε στους πολίτες.
Σας ευχαριστώ.